| Bi-zar-re week |
[25 Nov 2006|04:12pm] |
<geeft hand>
T: je vriendje
N: je meisje, aangenaam.
Het gevoel in brand te staan en een storm te hebben razen door je hoofd, een storm die blaast en giert door de straten en langs de huizen in je gedachten, die takken meerukt en bomen uit de grond trekt, bij één blik in haar ogen. Ken je dat? Na nog niet eens een week al zo vertrouwd. Zo hoort het, dit is liefde die kracht geeft en hoop, dit is wakker worden, één blik opzij en de dag kan nooit meer stuk. Heftig, intens, allesomvattend, dromerig. Een koningin op een bank.
Zo hoort het.
(maar ik heb de woorden nog niet om het te omschrijven...)
N: Ik wilde al heel gemeen 'ik hou van jou' gaan zeggen...
T: Heb ook al met die gedachte gespeeld...
rectificatie: vandaag kreeg ik te horen dat het 'gemeend' was, niet 'gemeen', maar T. Raumschmiere speelde zo hard in het Patro
|
|
| Oops... |
[08 Jul 2006|01:36pm] |
De bewuste nieuwe LJ heet ![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif) alledagenfeest. Beetje stom om dat in de haast te vergeten inderdaad....
|
|
|
[03 Jun 2006|09:18pm] |
Oja,
ben even ongeveer twee weken naar amsterdam, vanaf zo. Ik pas daar op een huisje en heb verder veel tijd, dus als je zin hebt om langs te komen, ik ben telefonisch bereikbaar...
|
|
| Verkiezingen! |
[08 Mar 2006|05:31pm] |
Het was een zinderende avond in de Gravezaal van het stadhuis. TV- en radiointerviews, veel te veel kandidaatpolitici, gratis wijn (loof de heer). Een raar gezicht, zo'n groep jonge, langharige, punkige groep activisten en krakers tussen de talloze mannen in driedelig grijs. Een uitslag, een zichtbaar geergerde burgemeester (lees: vrijheidvanmeningsuitinginperker Pop), en een zetel voor de Axielijst.
Heerlijk dat maanden van werk niet voor niets bleek te zijn en we nu een vinger in de pan hebben in Haarlem. Wat een opluchting.
En nou weer door met mijn leven! Voor het eind van de week nog een hele hoop afmaken en inleveren voor school!
|
|
| Dan nu eens officieel: |
[10 Jan 2006|06:12pm] |
Al een tijd lang heb ik, met uitzondering van een paar posts die niet persoonlijk maar vanuit acties en dergelijke kwamen, al mijn posts friends-only hier neergezet. Ik zie mij genoodzaakt met deze vervelende trend mee te gaan, omdat mijn gevoelens en gedachten gewoon niet voor iedereen meer zijn, omdat ik te veel mensen hier op livejournal persoonlijk ken, en er te veel gebeurd is. Het punt dat Livejournal het echte leven doorkruist ben ik al lang gepasseerd.
Dit is dus eigenlijk meer een formaliteit, en veel zal er ook niet veranderen, maar dit is ook om nieuwe mensen de kans te geven mijn posts wel te lezen als ze alleen maar even commenten.
Doe dat vooral! Ik ben eigenlijk best aardig! Haha.
|
|
|
[04 Jan 2006|06:17pm] |
KIJKT!
Haarlems Dagblad, 31 december 2005
|
|
| Naamloos, weerloos. |
[26 Nov 2005|01:03am] |
| [ |
music |
| |
Pink Floyd - Comfortably Numb |
] |
Ik tril. Wijd het aan de kou, dan wijd ik het aan het nieuws dat hij me net vertelde. Een tweede schokgolf trekt door mijn botten. Al heb ik me er de hele dag op voorbereid, het voelt als een mes in mijn rug en een steen in mijn maag. Op mijn vraag of ze verliefd zijn antwoordt hij niet echt, wat een 'ja' betekent. Uitgerekend hij. Mijn steunpilaar in de tijd dat ik aan de grond zat vanwege haar. Juist hij mag zich warmen aan haar terwijl ik zo, gebroken, in mijn eentje naar mijn veel te grote bed vertrek om me voor de zoveelste keer af te vragen of ik echt zo klein ben als ik me voel,
GODVERDOMME
Nat van regen en tranen in een kroeg, wat is het, een kwartiertje, halfuurtje, uur later? Ironie, aan allebei de kanten van de tafel een jongen die nog nooit zo lang pijnlijk en onbegrijpend heeft gezwegen. Tranen, een hand en een vriendschap die ik, schaakmat, niet wil verspelen. Bier en zoveel sigaretten heb ik nog nooit gerookt in zo'n korte tijd. Dan in een vlaag van verstandsverbijstering mijn briljante idee om er dan maar helemaal vanaf te zijn en die paar spullen die nog bij haar liggen vanavond nog op te halen.
Stom hoe je met zo'n schijnbaar goed en daarom uitgevoerd idee alle illusies van zelfkennis en afgaan op je intuitie naar de klote helpt. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel afstand tussen haar en mij gevoeld. Goed, dat er te weinig over was om haar en mij op de been te houden snap ik, maar ik koesterde de wensdroom dat ze iets om me gaf, en dat is niet te merken. Een gesloten hoofdstuk, een dichtgeslagen boek dat verdwijnt in de kussens van de bank en af en toe een armzalig zegje te doen in het gesprek maar het blijkt tevergeefs: er komt niets zinnigs uit. Weg.
Met al mijn spullen die nog bij haar lagen op de fiets janken op Stairway to Heaven. Voor de zoveelste keer gebroken me achter de computer geworpen om te schrijven wat ik voel. Om hen en de wereld te laten weten dat ik lijdt aan hetzelfde verraderlijke, allesvernietigende, prachtige, verschrikkelijke menselijk tekort waar zij zo gelukkig mee zijn,
liefde
|
|
|
[17 Nov 2005|12:11pm] |
'Ik kan boeken volschrijven met wat ik allemaal niet heb en mis, eeuwig zeiken en janken over alles wat me is misgegaan, en eindeloos emmeren over mijn weinige mogelijkheden, maar
Ik moet ook stilstaan bij wat ik wél heb. Dat is namelijk vrij veel.'
Bedacht ik me gisteravond, toen ik voor de laatste keer het revalidatiecentrum Overbosch te Hilversum uitliep en wachtte op een bus.
|
|
| Katerbril |
[14 Nov 2005|05:57pm] |
Lol. Ik heb mijn zwarte verduisterende zonnebril met op de zijkant 'dekaterkomtlater.nl' weer teruggevonden.
En het is koud. En ik verveel me.
|
|
| Limburg |
[07 Nov 2005|08:02am] |
8.00, aangekleed en gepakt voor het verblijf in een Baanlo's (jawel, bij Venlo) kasteel. Koffie en muziek voor in de bus.
Tot vrijdag!
|
|
| II |
[22 Oct 2005|06:53pm] |
Flarden van herinneringen door mijn hoofd. Verschillende plaatsen en momenten uit het afgelopen jaar vliegen door mijn kop. Het is al regenachtig miséreweer als ik rond een uur of halftwaalf door de schuifdeuren van het CS Haarlem binnenkom. Dat deze stad troosteloos kon zijn, dat wist ik al, maar ik had het niet zó erg verwacht. Ik heb het de hele dag koud en besluit me maar op te sluiten op mijn kamer en op de bank, halfverscholen onder mijn dekens LOTR1 te gaan kijken. Om maar even niet te kunnen denken.
Niet te kunnen spijten. Niet te kunnen willen. Niet me af te vragen waarom ik alleen ben, alles hol lijkt, alle leuke dingen slechts een klein glimlachje op mijn gezicht kunnen toveren.
Ik ben bang voor de herfstvakantie en eeuwige leegte. Ik ben bang om langer dan een uur alleen te zijn en niets te doen te hebben, te kunnen nadenken. Ik ben bang mijn wereld verkloot te hebben, geen mensen meer om me heen over te houden, iedereen teleurgesteld te hebben.
Toch is het een tijd waarin ik mezelf ook eens kan terugvinden. Maar wat als ik na lang zoeken ontevreden ben met wat ik gevonden heb?
|
|
|
[13 Sep 2005|09:42pm] |
De geluiden van de stad, kou en zicht op straatlantaarns vanaf mijn balkonnetje waar ik een shekkie rook. Ik weet het niet meer. Een eeuwige stroom van
Als niet
Dan
door mijn hoofd. Spijt. Vooral heel veel spijt, nu. Als ik ga denken komen de tranen om dat duwtje in haar rug dat ik zovaak niet ben geweest. Die zekerheid als ze die nodig had.
Nu een week geleden en God wat mis ik haar. Een lege wereld zonder het idee dat ik iemand heb om alles aan kwijt te kunnen altijd bij te zijn. Ik wil
Ik wil voor altijd weer in je armen mogen liggen
Ik wil dat ze me in mijn ogen kijkt en ziet dat ik van haar hou, nog steeds, en stomme fouten heb gemaakt, maar heb geleerd.
Ik wil haar zo graag terug.
De wereld om me heen doet me weinig meer. School, zo over, dan weer leegte. Aangenomen voor een nieuw baantje, de vreugde ontbreekt. Al heb ik een pen of mijn gitaar in mijn hand, het blad blijft leeg, akkoorden slaan conpleet de plank mis. Ik kan zo niet door blijven gaan. Elke traan die ze laat een nieuwe steek in een hart dat verscheurd is. Ik wil haar nooit meer pijn doen. Ik wil niet dat ze slechte dingen denkt over haarzelf terwijl ze zo veel voor me betekent, zo mooi is, zo lief.
Ik mis haar zo.
|
|
| Vakantievakantievakantie |
[17 Aug 2005|04:16pm] |
Net terug uit Ierland is het weer haasten naar Lowlands. Gelukkig heb ik tussen het pakken door nog eventjes tijd voor een tipje van de sluier en wat foto's.
Waarschuwing: VEEL FOTO'S
( Vakantieverhaaltjemetfoto's )
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
|
|
|
|
